niedziela, 18 września 2016

Sztuka


Nie uszyta na miarę dzisiejszych czasów.
Co to za sztuka? Dziwna i żyje własnym życiem.
Kto ją ma zrozumieć, tą ulotną przeżywaną chwilę.
Indywidualni umierają jako pierwsi.
Ten świat, on nie ma dla nich miejsca.
Wojna toczona pomiędzy kiczem, ona ma więcej żołnierzy.
Wygrywa zrzucając bomby, zasypując gruzami wrażliwość.
Odrzucenie to samotność, samotność to nie śmierć, to wieczne cierpienie.
Pomału umiera dusza, razem z nią umrze twórca.
Pozostanie po nim bursztynowe drzewo z woskiem na szkle.
Promienie oświetlą go i może wróci o nim pamięć, a może odejdzie na zawsze zapomniany.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz