czwartek, 18 sierpnia 2016

Niedoskonałość

Niedoskonałość stanęła przed lustrem. Krytycznym okiem zerka w swoje odbicie w lustrze. Jak na nią przystało dumna zaczyna robić poważną minę. Mierzy się od góry do dołu, niewidzialną miarą. Pochyla się nad stojącą obok pułkom i coś notuje. Zapisała sobie co musi w sobie poprawić, jest despotyczna i nieugięta. Wyznacza nowe cele, schematy stare próbuje zmienić. Bez skutecznie nie akceptując siebie, chce być idealna. Nie uznaje wad, nie dopuszcza myśli, że każdy je ma, mniej lub więcej. Nauczyła się żyć w zakłamanym przekonaniu mediów, że wygląd jest najważniejszy. Starzenie się nie jest w modzie, ciało ma być idealne na pokaz. Próżność zaciera ręce, będzie mogła z niedoskonałością porozmawiać o tym i tamtym. Tak naprawdę o niczym wartościowym, ona nic do życia nie wnosi.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz